Hołubowski, Jan (1908–1996)
Urodził się w 1908 r. w Piełokańcach w powiecie wileńskim. Od 1946 r. mieszkał w Braniewie. Z zawodu był krawcem, zajmował się również pracami stolarskimi.
Pochodził z muzykalnej rodziny. Ojciec grał na klarnecie, a starszy brat Michał na cymbałach. To Michał pokazał mu podstawy uderzania w struny i ich tłumienia. Pierwsze cymbały Jan otrzymał od ojca. Muzykował następnie razem z ojcem i braćmi.
Na Wileńszczyźnie występował na weselach, chrzcinach, dożynkach i innych uroczystościach. Po wojnie stał się jednym z najbardziej aktywnych reprezentantów przesiedlonej tradycji cymbałowej. Brał udział w przeglądach i festiwalach folklorystycznych, był nagrywany i dokumentowany jako cymbalista, a od 1976 r. należał do Stowarzyszenia Twórców Ludowych.
Zajmował się również budową i naprawą instrumentów.
Źródła
Źródła: Piotr Dahlig, Cymbaliści w kulturze polskiej, s. 81–90.